Onderzoekers ontwikkelen ’s werelds kleinste pacemaker

In 1958 maakte ingenieur Wilson Greatbatch per ongeluk een ontdekking die de geneeskunde voor goed veranderde. Hij zocht een weerstand van 10.000 ohm, maar pakte een onderdeel met een 100 keer hogere waarde.

Toen hij dit in zijn apparaat soldeerde, begon het krachtige, korte impulsen uit te zenden, net als een kloppend hart. Greatbatch herkende het potentieel en begon aan de ontwikkeling van wat uiteindelijk de moderne pacemaker zou worden.

Zijn vondst legde de basis voor miniaturisatie: waar de eerste pacemakers de grootte van een vuist hadden, zijn de meest geavanceerde modellen tegenwoordig zo klein dat ze via een kleine incisie in het lichaam geplaatst kunnen worden. Deze pacemakers redden jaarlijks duizenden levens door het hart ritmisch te stimuleren bij patiënten met een te trage of onregelmatige hartslag. Greatbatch’ toevallige fout bewees dat innovatie soms begint met een misgreep in een onderdelenkast.
Meer achtergronden staan op Wetenschap in Beeld.